میکروسکوپ نوری به‌عنوان ابزاری مهم در توسعه علوم شناخته می‌شود. به‌طوری که امکان مشاهده نمونه‌های زنده با حداقل اختلال در عملکرد آنها را فراهم می‌کند. اما پراش نور و تأثیر آن بر وضوح، محدودیت اصلی این میکروسکوپ است. در سال‌های اخیر روش‌های میکروسکوپ فلورسانس پراش نامحدود نقش مهمی در علوم زیستی ایفا کرده است. تفکیک‌پذیری میکروسکوپ‌های معمولی، اساساً محدود به حد پراش است، درحالی‌که میکروسکوپ کاهش نشر القایی (STED)چیدمان اپتیکی جدیدی ارائه داده که تا رزولوشن 1 نانومتر قابلیت تفکیک‌پذیری را دارا است. در این بررسی روند تکامل تصویربرداری کاهش نشر القایی و توسعه های انجام یافته در زمینه میکروسکوپ STEDکه در سال 2014 منجر به جایزه نوبل شیمی گردید ارائه می‌شود. این روش با سایر روش‌های تصویربرداری با وضوح نوری مقایسه می‌شود، مزایایی که در مقایسه با استانداردهای میکروسکوپ بیولوژیکی، مانند میکروسکوپ نوری محدود پراش و میکروسکوپ الکترونی دارد بیان می‌شود. پیش نیازهای آزمایش‌های تصویربرداری موفق STED ارائه می‌شود، و بر نقش‌های به همان اندازه مهم ابزار دقیق، آماده‌سازی نمونه و فتوفیزیک تأکید می‌شود، و استراتژی‌های در حال تحول عمده را برای اینکه چگونه مرزهای تصویربرداری STED را در علوم زیستی پیش ببریم، توصیف می‌شود. در نهایت، نمونه‌هایی از نحوه استفاده از نانوسکوپی STED در سه زمینه علوم اعصاب، بیوفیزیک غشای پلاسما، و تشخیص بالینی درون‌سلولی برای آزمایش‌های تصویربرداری STED ارائه می‌کنیم. می‌توان انتظار داشت که در آینده پیشرفت‌ها در این زمینه، میکروسکوپ STED را به یک روش استاندارد برای تصویربرداری نانومتری در علوم زیستی ارتقا دهد.