این پژوهش با هدف طراحی و ساخت مشتقی نوین از داروهای ضدسرطان انجام شده است؛ ترکیبی که بتواند در مقایسه با داروهای پلاتینی رایج در درمان بالینی، سمیت و عوارض جانبی کمتری ایجاد کند. در این راستا، برهمکنش بین DNA و کمپلکس ضدسرطان جدید پالادیوم(II) با فرمول[Pd(phd)(alanine)]NO3مورد مطالعه قرار گرفت؛ جایی که phd به معنای 1و10-فنانترولین-5و6-دیآمین است. یافتهها نشان میدهند این کمپلکس در غلظتهای میلیمولار توانایی تخریب DNA را دارد و افزایش دما این اثر را تقویت میکند. همچنین، تحلیل پارامترهای ترمودینامیکی مربوط به فرآیند برهمکنش، امکان پیشبینی مکانیسم احتمالی واکنش و نوع تغییرات ایجادشده در کانفورماسیون DNA را فراهم کرده است.
